is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Behoedzaam, gezicht-pieterig, opende hij de deur, kwam de goedkoope restaurant toch wei-durvend binnen, met oogen half-toegeknepen van niet kijken en toch alles overzien, vrank in 't huis, dadelijk met de deur meé. Eenmaal daar, bleef hij weer treuzelen; in zijn vaart gestuit werkte het lichaam, werkte hij zelf tegen.

Hij wist dat dit de manier niet was — en om dit te verhelpen, bevingerde hij gejaagd de glazen-deur, die door dit gewriemel maar niet wilde sluiten, knarsend, krakend op hem terug kwam kieren. Nu toch wel van zijn stuk, wist hij niet dadelijk wat te doen, welken kant uit te gaan, bleef voetschoffelend bij de deur weifelen.

De eene schouder, door smeekgewoonte sterk geheld, de ontstoken oogen terug-