Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en het witte waas in de lucht, d&t verzilverde voor zijn blikken. Nee, je kan zeggen wat je wil, maar Holland is niet leelijk, die luchten vooral niet. De schilders hebben het er altijd over. — Jawel, t kan anders verdoemelijk leelijk doen ook, dat weêr. Zoo'n grauw-zwarte bui, nou, daar moet je schilder voor wezen om dat ook al mooi te vinden ! En als je maag leeg is en t regent gluiperig en striemerig, of 't waait zoo helsch-gemeen en je hebt geen onderdak, vindt dan zoo'n lucht maar eens mooi. Dat gaat allemaal goed en gemakkelijk als je volop te ete hebt.

Maar, nu was het toch wel mooi, dat wit en dat blauw, waarin je 't blauw eigenlijk niet meer ziet, alleen 't weeke wit, dat erover heen en er door trekt, zoo week en licht als drijvende veeren en pluimen, met de wolkjes als eilanden erin. Jé-jé, nu werd hij zelf week. Nee, dat was toch wel komisch, dat hij week werd, notabene hij, die ze verjaagden nog erger dan een hond.

Hij keek weer op naar de boomen. Donker zag hij dat overhuivend groen, zoo zwaar, zoo droefgeestig. Hoe was dat ook ? Hij

Sluiten