is toegevoegd aan uw favorieten.

Machteloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zwarte vlerken daalt, onmerkbaar en toch dalend, zoo viel ook den zwarten avond op hem neer. Hij voelde op hem neerstrijken

eenklemmendgrauwe weemoed,het besef van

donkerte om hem, waarbij de breede heerweg achter zijn rug, achter zijn bank geheimzinnig verbreedde, van hem week, en weêr op hem afkwam. Hij geraakte in een soezel van heen en weer getrokken te worden in donkerte. En al deden zijn oogen minder pijn door den weldadigen schemer, die overal hing, zoo zag hij nu toch alles zwart.

Maar op-eens, als een laatste krater, striemde aan 't westen op een rosse gloed, terugkaatsing der zonnevlammen, die uitgegloeid in flauwig rood, het luchtruim oververfde. En bij dien weggezonken krater, waarvan de glansen vagelijk doofden, kwam zijn bewust-kracht, zijn besef van 't leven terug.

Waarover zeurde hij toch ?

Lucifers-verkoopen, bedelen?nouja, 't was niet in een paleis wonen, maar zoo erg toch ook niet. Lucifers ? Het bleef toch maar wat gemakkelijk, voor vier-en-een-halve cent heb je een heel pak, en met een pak