Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in uwe cuvet met regenwater, want terwijl zij uit het ontwikkelingsbad genomen wordt werkt dit nog voordurend op de emulsie.

Zie nog eens op den glanzenden kant van de plaat, zij is er nog gansch wit, dompel ze in het vestingsbad dat ge gemaakt gekocht hebt of zelf verveerdigd :

1/4 liter gedistileerd water 5o grammen onder-zwaveligzure soda,

laat ze in dat bad totdat de melkachtige kant gansch verdwenen zij.

Nu moogt gij met het daglicht voort werken.

Spoel de plaat goed af en dompel ze in afgewisselde baden van helder regenwater of beter, hang ze, of leg ze onder het kraantje van uwe fontein. Zij moet daar één uur onder blijven, of twee uren in vaak afgewisseld stilstaand water.

Stel ze rechtte drogen in eene warme plaats.

De plaat is droog en veerdig tot het afdrukken van met dat de emulsie niet meer plakachtig nog deegachtig is, zij begint te drogen van de hoeken af, die platter worden, steviger, min blinkend, en gaat zoo voorts tot aan het midden.

In al die bewerkingen tracht de emulsie los te geraken van het glas, bijzonderlijk 's zomers en met niet gansch koude baden ; dit kan men verhinderen met op voorhand de boorden te bestrijken met zoet vet, iets dat tamelijk gevaarlijk is, want elke vette plek verbiedt de werking van den ontwikkelaar, dompel ze liever in een bad samengesteld als volgt: 100 deelen regenwater 10 » witte aluin.

De groote kwestie in al die behandelingen is van te weten wanneer de plaat genoeg ontwikkeld is. Indien gij niet al te snelwerkende platen gebezigd hebt, noch niet te lang ontbloot, zoo moogt gij in alle gerustheid wachten tot gij, langs den blinkenden kant van het glas, het beeld in zwarte vlekken ziet verschijnen.

Daarbij, de ondervinding zal u weldra den duur der ontwikkeling uwer platen leeren kennen.

Sluiten