is toegevoegd aan uw favorieten.

Handboek van fotografie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vóór het drogen, laat uwe plaat al druppelen want het water dat op de plaat blijft kan nog onderzwaveligzure soda oplossen of inhouden en de plaat ingevolge afvreten.

6. De plaat draagt zwarte vlekken.

Dit gebrek is meestwerf te wijten aan het slecht verveerdigen der plaat.

Neem nooit geene opnamen met de zon recht vóór u, zoodoende stelt gij u in gevaar eene zwarte vlek op uwe plaat te hebben, van waar een witte sluier uitgaat.

7. Witte puntjes op de plaat.

Was er stof op uwe plaat? Bezorg u een langharige, zachte borstel.

Misschien is er stof op uw voorwerpglas ? Kuisch dit goed af met zeemvel.

Als het voorwerpglas pas uit eene koude plaats komt en gij er seffens mede lichtteekent, zoo zal het bedoomen.

Met platen van slechte hoedanigheid, zal u dat altijd voorvallen. De emulsie is niet eenvormig over de plaat uitgegoten geweest, er bleven luchtbelletjes tusschen de gelei en het glas.

Bestaat de opname uit eenen persoon, dan behoort gij het wezen zoo zuiver mogelijk te hebben, bezig dus geene platen die aan dat gebrek onderhevig zijn.

Droog de plaat zoo rap en eenvormig mogelijk, ieder blijvend druppeltje water kan een wit vlekje worden.

Die witte vlekjes kan men gedeeltelijk vermijden van af te drukken op het papier, met ze te bedekken met eene dunne laag blauwe waterverf, of ook nog met ze te overwrijven met zwart teekenpotlood.

Sommige fotografen toch hebben het zoo ver gebracht dat zij nooit afdrukken maken, eener plaat, zonder deze beklad te hebben met zwarte verf, nu eens om kleine foutjes te verwijderen, dan eens om het gezicht van een borstbeeld witter te doen uitschijnen, of om de rimpels eener oud-jonge dame te verjagen, somwijlen wel om gansche deelen eener opname te doen verdwijnen. Die drilt tot het « opwerken » wordt meestal bekroond met onnatuurlijke resultaten. Veel