is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE EPISODE.

In de slaapkamer van 't boven-villaatje trok k vlug andre kleeren aan. Het was 'n karwei om t natte, plakkende zoodje kwijt te raken. Stug den handdoek schuierend tot de verkleumde huid rood werd, bleef je soezelig tobben, behield je de visie van t verdronken meisje. In de voorkamer wachtte de koffietafel. De koffie borrelde, schokte in den pot — heele klitten vliegen gulzigden van vetvlekjes op t tafelkleed, bezogen den suikerpot. Nou 't onweertje naar 't land was gedreven, stoof de zon weer door de tullen gordijnen, geleek de kamer zoo knus-huislijk alsof 'r niets was gebeurd. Al door tobbend, kregelig wikkend en wegend, me-zelf pijnlijke verwijten doend over de stomheid van de vergissing, 't laks kijken, 't aarzelen bij 't lijk van den zeeman, kleedde 'k me aan, bekeek m n