is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Je vader kan niet thuis weze. D'r is geen tram

binnen, kwajongen!"

„Wellis! Vader is venacht om drie uur werom ge-

komme"...

„Vannacht?"

De jongen knikte.

„Lieg je niet?"

Weer knikte-die.

„Kan je niet antwoorden?"

„Hij is komme loope"...

„Is je vader van nacht drie en half uur komen

lóópen?" .

As 'k 't nou zèg!", zei de jongen dora-loddeng.

Daar keken we van op. 't Was niet te gelooven. Dan was-ie met den laatstee trein van Arnhem naar Amsterdam gespoord, dan was-ie in a'n angst voor 't kind gaan loopen en loopen, 'n afstand van drie, vier unr, dan was-ie in 'n stortregen thuisgekomen bij 'n vrouw die 'm niet antwoorden kon, bij 'n buurvrouw mooghjk nog op achter de schutting, bij 'n roerloos lichaampje in 'n kamerhoek, zonder dat ftmand 'm kou voorbereiden.

„Lieg je niet, Kris?"

„Nee, meneer."

„Wat heeft je vader vannacht dan gedaan?"