is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dartel-blinkend bij 't water, spelend langs de strijkplank met 'r bruin-wroetige deken.

'k Stikte. Het was niet uit te houen. Je slikte dikke, gloeiende, luchtlooze lucht.

Zij, rood van den arbeid, 'r stevigen neus in 't geperrel van zweet-propjes, 'r oogewimpers nat-glimmend, hoorde m'n puffen.

„Wil je zoolang in 't tuintje wachten?"

„Da's goed," zei'k dadelijk, lekker-egoïst. En blazend opstappend, keek 'k over de schutting van 't bleekveldje bij Plas binnen.

Achter op 't plaatsje, in de schaduw der verandab, was-ie ijverig bezig broodjes in tweeën te snijden.

„Morgen, Plas."

„Morge, meneer."

„Sjonges, wat 'n voorraad!"

„Da's voor de volgers en de dragers," zei-ie.

Bij 'm, an tafel, zaten Kris, Gijs en Dirkje te hunkren.

Zóóveel brood hadden ze nog nooit gezien. Handig meppend spleet Plas de kadetjes en krentebroodjes. Dan met de punt van 't breede broodmes begon-ie te boteren. Bang dat 'k onbescheiden was, wou 'k weer in 't smoorheete kamertje gaan, toen-ie vriendelijk