is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In de leegte der gang klonk ueef's stem: „Eerste

deur rechts, asjeblief*.

De deur schorde in 'r roestige scharnieren en in de opening donkerde in volle statigheid de gekleede-jasfiguur van den dominee.

An z'n stem, toen-ielangzaam zei: „Goeienmorgen," hoorde je zonder aarzeling dat 't 'n dominee was.

Even keek-ie zoekend de schemering af, wachtend of niemand 'm tegemoetkwam.

De president der muziekvereeniging, die 'm kende, stond op, riep de achterkamer in *. „Plas, daar is de dominee!".

Dominee deed 'n paar stappen en zeker van z n gebaar onder de omstandigheden, ging-ie de achterkamer binnen.

Onmiddellijk vulde z'n stem het vertrek.

„Is u broeder Plas?" —, vroeg-ie, onzichtbaar achter den kamerwand.

„Ja do mienee," klonk Plas' stem.

„En dat is de moeder? Jawel!"

Een stoel schrapte over den vloer.

Dominee ging bij 't bed zitten. Nog zag k m niet, maar langzaam verwonderd over t gesprek, kwam k mee in de deuropening.