is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over, böven den winkel, dreigde z'n vrouw de beenen te breken as ze d'r kuren begon. Wat most 't dorp denken as de ouwe kwam te krepeere in 'n loods? 't Was verdomme d'r éigen moeder — d'r was plaats!

Kniertje, nu in het oude bed, sprak geen woord, knorde van plezier om het warmere dek en het betere eten. Ze at met schrokkigheid van alles, bleef liggen. De beenen waren te dik geworden. Suus was veel op de kamer, hielp 'r, blij dat niemand 't zag, wilde ook wel eens praten, maar moeke antwoordde niet, lachte soms, knorde as 'n varken. Bij tijden meende je 'n varken te hooren en as je 'r ankeek had ze lichtende oogen. Je wer d'r koud van. Simon ging heen den volgenden dag en Truus werd kalmer van doen, liep soms de trap op naar boven, schuw nog van kijken, bracht wat te eten en Suus bracht te eten en Jannie bracht peren of applen. Groemoe at alles, knorde met lichtende oogen. Ze sprak niet. Twee dagen na Simon's vertrek, 't was begin Augustus en bij de herberg van Hasselaar waren ze begonnen de koektent voor kermis te zetten, meende Suus dat groomoe's hand dikker werd. De magere