is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'n stoel, klepte de andre deur open, scharrelde in 't keukentje, waar ze schel-vroolijk floot.

„Dan mot jij 't maar doen," zei juffrouw Klos, gedwee, met zenuwtrekken van 'r neus naar de mondhoeken.

„En ik doe 't nie," ruziede Jannie, spichtig: „ik hei de olie gehaald. — Laat zij ook is wat doen."

Nijdig van schreeuwstem, riep ze door den kier van de deur: „moe zeit dat jij de pit mot ansteken — en anders krijg je geen centen."

„Nou en vast nie!" —, schreeuwde Suus terug: „'k zal me pooten van nieuws-an vuil maken . .. Zijn jullie gek!"

„Dan zal j'is 'n keer minder schommelen," sarde Jannie, „ik mot wel héelemaal thuisblijven, vuile egoïst!"

„Egoïst die 'tzeit, draak!" —, schold Suus van uit de keuken.

„Draak? — Daar bin jij te stom voor! Mispunt!" —, schold Jannie, 'n schop tegen de deur gevend van woede.

„Nou! Nou!", suste juffrouw Klos huilerig: „maken jullie géén ruzie.... om zoo'n kleinigheid.... om zoo'n

kleinigheid me hoofd bonst toch zoo Dan zal

ik 't wel doen"....