Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat ken je wel stoppen," zwakjes-lachte de vrouw

achter de toonbank.

„Ja stop maar is! D'r is geen stoppen an.... t

Goed is zoo draa-ig 't Is goddoome 'n schande...

'k Ben blij da-je open bin hoor!.... Hei-je is n brief-ie spelden voor me Veiligheidsspelden hei je

nie, wel?"

„'k Zal is zoeken," zei juffrouw Klos, de la opentrekkend: „je mot zoo van alles hebben, hè? .... En we hebben ook van alles .... Maar je weet nie altijd waar 't zit.... We hebben zoo'n boel in huis ....

En me dochters die hellepe ook De een leit

't hier, de ander daar D'r motten nog veiligheidsspelden zijn .... Jannie! Jannie, waar leggen de veiligheidsspelden?" ....

„Doe maar geen moeite," meende de meid: „ t is toch voor 'n oogeblikkie en strakkies trappen ze

't weer af, de kerels Ze halen met d'r pooten

je goed van je lijf .... As je staal an had zouen ze 't nog van je scheuren.... Doe maar geen moeite, juffrouw Geef maar 'n brief-ie gewone en 'n veter

voor me laars!"

Juffrouw Klos, koppig als ze wat zocht, rommelde

de la onderste boven, beevriger wordend nu ze niet vond.

Sluiten