Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Oom Mau, 't vlugste ter been, liep vooruit en toen-ie pak-an van pas, zooas-ie alles pak-an dee, de balen geperste jutte bereikt had, liet-ie zich als n sputterend zeepbelletje op de voorste zakken, de knietjes tegen z'n buikje geklit, de spons-dikke handjes om de knie-proppen.

„Kom dan!" —, riep-ie, 't paarsrood gelaat met de schei-gele baardstoppels toe naar de vrouwen: „Je ziet hier over 't heele water tot an de zee!" ...

„U heit makkelijk roepe!" —, klaag-zuchtte Selien, pratend met brokjes van 't hijgen allemachtigste, ze kon haas niemeer! — moeder most ze sléépen — moeder dee passies as 'n kind van 'n jaar — moeder hing an 'r lijf as 'n vrachie lood — moeder was oen b eschr i e j e zoo dik — en dan bij die warmte, die hette dat je aeem voor je mond smolt — '• »u heit t

Sluiten