is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had-ie allemaal geschreven — daar hadde ze 'n heel pak brieve van, die ze op de bedstee-plank bewaarde. In de laaste brief was de groote verrassing losgekomme. Sally, Sally d'r zoon-de-sergeant, zou met 'n jaar verlof na Holland werom keere. Begin Juli zou-die afvare, kadeau's voor ze allemaal meebrenge — dinge as ze nog nooit hadde gezien. En asof d'r geen mazzel op rustte: twee dage na die brief, na die góddeleke brief, de brief die ze dee snuf-huilen en dansen — wat-ie toch 'n beste jongen geweest was — enne hoe-die d'r uit zou zien — na 'n portret kon je nie oordeele — enne hoeveel weken de reis duurde — twéé dage na de brief die honderdmaal gelezen, voorgelezen werd, bleef vader in 'n beroerte. Hij had lang gekwakkeld, dik wel s 't bed gehouen. 't Gaf 'n schrikkelijke verschteuring. Je eenige zoon op komst, as sergeant, met lof genoemd in de kranten en 't niet magge beleve, al was 't maar 'n uur. De heele buurt was 'r mee begaan. En na de begraffenis hadde ze dage en nog is dage geprakkiseerd hoe ze doen moste, hoe ze 't Sally zoue late wete. Oom Mau had an telegrafeere gedacht, was na 't bureau geweest om te vrage wat of 't koste zou, as ze bijvoorbeeld telegrafeerde: Sally van Kooten — Sergeant — Batavia — Vader