is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zwaar ziek — minder woorde kon je nie zette meer was nie noodig om 'm voor te bereije maar toen-ie van 't bureau thuis kwam met de rsimp, ja 'n ramp was 't — 'n schande van n ritmp dat je zóóveel guldes voor 'n woord most betalen n som waarvan je schrok, 'n som waaran ze nie konde denke na de cente die de begraffenis gekost had en dan nog nie eens te wete of Sally in Battavia was of an boord van 't schip — toen-ie met die rtlmp thuiskwam, begrepen ze dat 't beter was te wachte. Selien wou 'm schrijve na Singepoer of na Marsjeille of na 'n andere plaas die de boot andee dan viel 't 'm nie zoo erreg op z'n maag — en oom Mau had 'r wel oore na, maar dat je al weer met de naam van 't schip zat — dat je nie wist hoe en wat al bewoog je hemel en aarde, je kón nie je most m zoo as-die van boord stapte en na vader vroeg van de ellende vertelle... De dagen waren voorbij gekropen — elk uur van den dag hadden ze 't r over gehad over zoo'n godsjammer — over 't ongeluk dat Bram zaliger nagedachtenis 't nie had beleefd tot de brievekaart ze overnieuws opschrikte, de brievekaart waarin Sally schreef dat-ie met die en die boot Woensdag zou ankomme. Om vier uur, nacht-stikkedonker, waren