is toegevoegd aan uw favorieten.

Kleine verschrikkingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zie je nog geen rook, Mau?"

„Rook! Rook!", zei Mau, 'n pruim rondend uit 't week-mul toetje tabak: „ik zoek na geen rook. Ik zoek na twee schoorsteene met bande — wat die man heit gezeid" . ..

„Je zei zien," onrustigde Selien, altijd met de hand boven de oogen: „Je zei zien — wat ïk u smoes — dat-ie ons voorbij vaart, zonder dat we d'r gedachte an hebbe" . . .

„God zal ons beware!" —, schrikte moeder.

„Nog!", zei oom Mau driftig, zich bijna verslikkend in het te overvloedig pruimsop: „hoe ken men an zoo ies denke! Nog, knappe boot die mijn voorbijvaart, as ik hier zit. D'r is d'r nie een met twee schoorsteene met bande gewees!"

„En die strakkies dan? 13 wil nou maar blijve zitte en an de kaai ken je 'm nie misloope! Aardig is dat as-ie d'r mogelijk is!"

„Hij is d'r nie mogelijk — hij is d'r onmogelijk," redeneerde Mau raak: „de rivier heit een mond in de zee — as 'n huis één deur heit — dan ken je door één deur binnen."

„En as-die 'r twéé heit," hield Selien an: „Ja u weet daar ineens alles!"