Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onder klaaglijk wapperende wolken.

En ze wonnen schatten en landouwen den ouden koning,

Overwinnend in God's naam.

Zoo streed de Kracht

Tot hooge Kunst werd schoonheid hier

Van lijf en ziel.

De Vader stuurde U, zijn oudsten zoon,

Toen rijp was het geliefde volk.

Een lente kwam voor lange jaren,

Een zon steeg ons van nu af recht in 't hart,

Vóórlichtend duistere hersens,

Omstralend de werken met een gouden glans;

En 's avonds, knielend voor 't wakkelend lichtje,

Dankte het moede volk.

En ik....

Alma knielt.

Godfried.

Ik weet Alma, wat je voor mij gedaan hebt.

Ik weet je werken, pijn en tranen.

Ik dank voor al 't mooie dat je maakte.

Sta op.

Alma.

Zoo gaarne kniel ik aan uw voeten.

Godfried.

Sta op.

Staand zul-je den Koning eeren.

Mijn Vader vergat niet zijn lief volk.

Zijn kracht, in alle deelen van zijn rijk Diep doorgedrongen,

Steeg eindelijk tot het hart der menschen.

Toen werd de Liefde,

Sluiten