is toegevoegd aan uw favorieten.

De gouden poort

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen mensch is nu gelukkig

En wie nog een eindje touw bezit

hij maakt een dwaze beweging.

Die hangt zich op

Bah! . . ,

Hij gaat heen. Alma in violet en zwarte kleeding komt langs 't balcon op en zet zich op de balustrade, verdrietig. Hij fluit voor zich heen 't liedje dat de drie meisjes zongen, begin eerste bedrijf. Dan zucht hij. Zacht gelach achter de schermen. De drie meisjes in 't wit komen door de deur links binnen. Zij lachen wat, verlegen naar Alma ziende, deze kleurt en groet. Het eerste meisje blijft een weinig achter en laat een briefje vallen. Alma springt op. De meisjes lachen weer en verdwijnen snel rechts. Alma komt de zaal binnen en raapt het briefje op en leest het; dan gaat hij naar het balcon, verkreukelt het briefje en werpt het naar beneden. Hij leunt over de balustrade, naar zee turende.

De stem van Bocca Baciata komend van af het havenplein; zacht, doordringend:

Bocca Baciata.

Alma!

dan langgerekt:

Alma!

bijna zingend van verlangen:

Alma!

krijschend:

Alma!