Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Lucas.

Ja, 't Is hier niet veilig... Ik voel: 't gaat mis...

Ik kan niet alles zeggen wat ik voel...

Maar er is iets hier in mijn lijf

Dat langzaam, langzaam, onverbiddelijk

Dichtgeknepen wordt en de angst graait in mijn maag...

Er is hier iets heel leelijks gaande...

En Medemblik zal dingen zien,

Die 't nooit te voren zag.

Alma.

Och vader, laat ons van wat anders spreken.

Weet U nog hoe, jaren her, ik mijn eerst penseel hanteerde?

Lucas.

Ja, ja, ik vertrouw niet hun gefluister,

Nog minder den schuwen blik hunner Her- en derwaarts wijkende oogen...

Alma.

Vader!.. En hoe blij ik was en hoe ik almaar Doorgewerkt heb aan de Lieve Vrouwe en haar Kind!

Lucas.

En zeker is 't verfoeilijk, hatelijk, afschuwelijk,

Als zij... die eens de vrouw van Godfried, Nu Radboud's minnares zou zijn... Neen!

Alma.

Maar vader, luister dan toch ook!

Madonna, weet u wel, was heel in 't groen en blauw,

Met blauwen sluier over 't hoofd...

Sluiten