Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afwijzende houding aan te nemen, hoe men er ook schande over moge spreken, wanneer meisjes in het een of ander niet worden onderwezen, wat aan jongens wel wordt voorgediend, en waarmee, zooals men beweert,toekomstige moeders, menschen uit de twintigste eeuw, niet onbekend mogen zijn.

In summa: slechts zooveel stof op het leerplan, dat zich daaruit een vrij en energiek denken en werken en willen kan ontwikkelen.

Uit de school in het leven.

De dag is gekomen, waarop de leerlingen afscheid nemen van de school.

De leeraar, die zijn discipelen omhooggevoerd heeft, werpt een blik achterwaarts. Hij ziet een weg, zich uit de diepte ontwikkelend, steeds steiler wordend naar boven leiden. Op dien weg, in rustigen arbeid al hooger klimmend, aanschouwt hij zijn leerlingen, met wie hij thans den top heeft bereikt.

Maar ook naar de andere zijde dwaalt zijn oog: van de hoogte stort zich het landschap in steile helling naar een eentonige, somwijlen moerassige, met licht begaanbare wegen doorsneden vlakte, en op die wegen in zorgeloos slenterenden gang bijua allen, die thans naast hem staan.

Men verwacht bij vroegere leerlingen belangstelling voor 's werelds groote problemen en vindt slechts interesse voor het alledaagsche.

Men verwacht geestelijke veerkracht en vindt geestelijke verslapping.

Men verwacht een opgewekten denklust en vindt afkeer van elk ernstig nadenken.

Men verwacht concentratie van gedachten en vindt verstrooidheid.

Men verwacht levendige fantasie en vindt levenlooze reproductie.

Men verwacht verzet tegen alles, wat logisch onwaar is? en vindt machtelooze indolentie.

Sluiten