is toegevoegd aan uw favorieten.

Didactische ketterijen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stellen; bijv. kan als norm worden bepaald, dat het eerste doorlezen van de te memoriseeren stof en de eerste herhalingen met de grootste aandacht en met de meeste wilsinspanning tot inprenten en dus in langzaam tempo moet geschieden; dat echter daarna in 't algemeen een accelerando mag intreden.

Eveneens moet als norm gelden, dat stukken van langeren adem niet in ééns, maar onder verdeeling der noodige herhalingen over een langere tijdruimte moeten worden ingestudeerd. Ook kan als wet worden vastgesteld, dat, waar de inhoud der leerstof van veel gewicht is, het mechanisch geheugen door den medearbeid van het denken krachtig moet worden gesteund.

De resultaten van de studie zijn in hooge mate afhankelijk van de aandacht der leerlingen, d.w.z. van het ontstaan van dien toestand van psychische spanning, waarin de voorstellingen bijzonder helder en duidelijk worden, maar tevens het vermogen tot associatie en reproductie verkrygen. Naar het bekomen van de grootst mogelijke spanning dier opmerkzaamheid gedurende de studie moet worden gestreefd.

Bij de experimenteele onderzoekingen is in den laatsten tijd nog duidelijker aan het licht gebracht, wat zelfonderzoek ook reeds had aangetoond, dat namelijk het opvoeren van hetgeen èn lichaam èn geest vermogen, in laatste instantie een wils verschijnsel is, — dat wij slechts in die mate winst hebben van voortdurend oefenen, als de wil daartoe geneigd is. (Meuinann) Ik breng in herinnering, dat reeds op pag. 17 de denkprocessen als wilsprocessen zijn gekwalificeerd.

Voorts zijn de denkprocessen vergezeld door en onder den invloed van gevoelens, in die mate dat de resultaten van het denken inderdaad afhankelijk zijn van den gevoelstoestand vóór en gedurende den arbeid.

Toch is het nog niet voldoende, kennis te hebben van de psychologische gronden en van de normen eener techniek voor geestesarbeid: de leerlingen moeten getraind worden naar deze vaste regelen, maar zóó, dat ze zoo vrij mogelijk werkzaam kunnen zijn, zonder de regelende