Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorrede.

Een „inleiding tot de wijsbegeerte" kan zeer verschillend worden opgevat. Sommigen hebben er onder verstaan een historisch overzicht van verschillende systemen, daarbij wellicht indachtig aan Kuno Fischer's „ Was kann die Philosophie anderes sein als Geschichte der Philosophie ?" Haar afgezien van het zichzelf weerleggend sophisme dier laatste uitspraak, behoort zulk een historische behandelingswijze in. i. niet thuis in eene algemeene inleiding, die zich meer met de wijsgeerige r ichtinge n dan met de wijsgeeren en hun stelsels heeft bezig te houden.

Anderen weer, zooals Külpe, hebben gemeend in een min of meer goed geordend geheel een soort van lexicographisch overzicht te moeten geven van alle in de wijsbegeerte gebruikelijke termen. Hoezeer nu ook zulk een streven naar volledigheid valt te roemen, het moet toch in een dergelijk klein bestek allicht voeren tot verwarring en oppervlakkigheid.

Weer anderen, als Herbart, hebben in hun „ Inleiding" willen geven een soort van inwijding in hun eig en wijsbegeerte, dus in die bizondere richting van philosophie, welke door den schrijver gehuldigd werd. Ook Paulsen tracht in zijn „Einleitung in die Philosophiev den lezer te winnen voor zijn verzoenend en bemiddelend, eenigszins eclectisch standpunt. Mijzelf evenwel zweefde niet in de eerste plaats het doel voor oog en, op te treden

Sluiten