is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET WIJSGEERIG DENKEN.

§ 2. Kenmerken en vereischten van het wijsgeerig denken.

De wijsbegeerte is niet alleen te kenschetsen naaide stof, waarmede zij zich bezighoudt, maar zij kan ook bepaald worden door de haar eigen methode, afgezien nog van de vraagstukken waarop deze wordt aangewend. Immers zij onderscheidt zich van de wetenschap niet slechts door den inhoud en het object harer studie, maar wellicht nog meer door den vorm en de wijze van haar onderzoek. Het is niet zoozeer zijn onderwerp, als wel de manier waarop hij het behandelt, die het eigenaardig karakter van den wijsgeer uitmaakt. Van die zijde bezien, wordt de wijsbegeerte niet zoozeer een afzonderlijke wetenschap, als wel een soort van behandelingswijze, die op bijna elk veld van onderzoek kan worden toegepast; en wordt de wijsgeer niet zoozeer gestempeld tot een vakgeleerde, wien een bepaald gebied is toebedeeld waaraan hij zijn krachten heeft te wijden, als wel tot iemand die uit hoofde van zijn bizonderen aanleg de vraagstukken, die zich allerwegen voordoen, in een bizonder licht beziet en op een eigenaardige wijze aanvat.

Zoodoende kan een ieder, welk vak hij ook beoefene, tot een wijsgeer worden, wijsgeerigen zin ten toon spreiden. Want elke wetenschap kan wijsgeerig worden behandeld; men denke slechts aan physici als Mach en Helmholtz, chemici als Ostwald, astronomen als Zöllner en Flammarion, philologen als Elster en Max