is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schavingsfuncties en de ruggegraat van alle afzonderlijk w aardeleven."

Een dergelijke wijsbegeerte streeft dus in de eerste plaats niet zoozeer naar een verklaring der verschijnselen, als wel naar eene opstelliDg van normen, die tot leiddraad kunnen dienen voor een redelijke levensvoering. Want het is geenszins haar doel zich te beperken tot abstract-theoretische bespiegelingen, die omgaan buiten het werkelijke leven, maar zij wil ook vruchtbaar zijn voor de praktijk des levens, door aan te geven wat redelijkerwijze als waar, schoon en goed te beschouwen is. Zij streeft vóór alles naar wereldwijsheid en naar den opbouw eener gezonde, het geluk des menschen bevorderende levensbeschouwing, trachtende door een juiste vaststelling van de waarde deidingen de richting aan te geven, in welke 's menschen streven moet gelegen zijn, en motieven bij te brengen die daartoe kunnen bijdragen. Socrates b.v. vertegenwoordigde zulk een ethische wijsbegeerte, in tegenstelling van de bespiegelende dialectiek der sophisten; en ook de Boeddhistische philosophie legt den nadruk op een juiste waardeering van het leven en op een juiste levensvoering, tegenover al dezulken die zich bezighouden met onoplosbare metaphysische vraagstukken.

Nu is ongetwijfeld het leven niet denkbaar zonder waardeschattingen. „Ohne Werte," zegt Riehl terecht, «ware unsere Lebensfahrt ohne Kompass und auch die Sterne fehlten um danach zu steuern." De philo-