is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorstellingen der metaphysica zijn dan ook zoowel wetenschappelijk onhoudbaar, als praktisch ontbeerlijk. Wèl reiken onze begeerten en verlangens verder dan « / het zinnelijk waarneembare en empirisch gegevene; maar datgene, waartoe wij buiten die laatste om ge- ■ voerd worden, mist alle bewijs van zekerheid. Werkelijke positieve kennis kunnen wij slechts bezitten van ervaringsfeiten en waargenomen verschijnselen. „Le véritable esprit positif," zoo zegt de grondlegger van het positivisme, „consiste surtout a substituer toujours 1'étude des lois in variables des phénomènes a celles de leurs causes proprement dites, premières ou finales, en un mot la détermination du comment a celle du pourquoi."

Een wijziging van het positivisme vinden wij in het' aanverwante agnosticisme, dat vooral in Engeland veel verbreid is en zijn naam dankt aan Huxley. Deze richting ontkent niet de mogelijke waarheid van metaphysische uitspraken, maar zij onthoudt zich even-i zeer er van, ze als juist te erkennen. Een beslissing toch in zake van dergelijke vraagstukken zou er op wijzen, dat men in den waan verkeerde als zouden wij inderdaad in staat wezen tot eenige positieve kennis aangaande den oorsprong en het einddoel der dingen. Het agnosticisme onthoudt zich dus van eenig beslist oordeel, en legt zich berustend neer bij de kennis naar de mate wij die kunnen deelachtig worden; op godsdienstig gebied b.v. is het noch atheïstisch noch theïstisch gezind, maar laat de beslissing hieromtrent