is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dwaasheid is het, op de wijze der scholastieken die beide als een vredelievend echtpaar met elkander in onverbrekelijke eenheid te willen verbinden, en het te doen voorkomen als behoefden geloof en weten nimmer met elkander in strijd te komen. „De vereeniging van wijsgeerig onderzoek en godsdienstig geloof," zegt Maudsley terecht, J) „is geen natuurlijke soort van verbintenis; en moeilijk is in te zien hoe het produkt van die beide veel verschillen kan van de hybridische produkten van andere onnatuurlijke verbintenissen van verschillende soorten, anders zijn kan dan steriel, indien al niet monstrueus."

Het is daarom zeer waarschijnlijk, dat de sterk verzoeningsgezinde Paulsen een onverwezenlijkbaar ideaal voor oogen heeft, wanneer hij meent dat de nieuwere philosophie er naar streeft „de godsdienstige wereldbeschouwing en de wetenschappelijke natuurverklaring met elkander in overeenstemming te brengen (vertraglich zu machen)." Daartoe toch zijn doel en roeping van de wijsbegeerte en van den godsdienst te zeer uiteenloopend. De wijsbegeerte streeft vóór alles naar de kennis der waarheid, voor zooverre die met het menschelijk verstand valt te doorgronden; het godsdienstig geloof beoogt in de eerste plaats de bevrediging niet van verstands- maar van gemoedsbehoeften, die een onvergankelijk bestanddeel uitmaken van 's menschen zieleleven. Het vele raadsel-

') Maudsley. Mind and body, pag. 142.