is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de verhoeding van overijlde besluiten en ongeoorloofde gevolgtrekkingen.

Het vraagstuk, waarmede zich de leer van het kenvermogen bezighoudt, is niet enkelvoudig, maar laat zich, hoewel veelal niet voldoende in 't oog gehouden, splitsen in twee zeer van elkander onderscheiden gedeelten, namelijk:

1°. welke is de aard en het wezen onzer kennis? 2°. welke is de oorsprong dier kennis?

Beide vragen kunnen verschillend worden beantwoord ; en uit de combinatie van die antwoorden zijn ontstaan de verschillende richtingen in de wijsbegeerte, wat betreft de kennisleer. Inzonderheid zijn het twee hoofdrichtingen die zich hier voordoen en die als twee groote stroomingen door de geheele geschiedenis der wijsbegeerte te herkennen vallen. In de eerste plaats een empirisch-positivistische richting, als vertegenwoordiger waarvan Baco kan worden aangevoerd; en ten tweede een rationalistisch-metaphysische richting, als type waarvan Descartes kan gelden.

§2. De aard onzer kennis.

Oorspronkelijk is de wijsbegeerte aangevangen, en ook thans nog vangt de ontwikkeling van ieder individu aan met een standpunt van naïef realisme. Dit standpunt beschouwt het als vanzelfsprekend, dat de dingen in werkelijkheid zóó zijn als wij ze waarnemen,