is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE OORSPRONG ONZER KENNIS.

die beweren dat wij de wereld, hetzij door zintuigelijke waarneming, hetzij door het abstracte denken, objectief kunnen leeren kennen zooals zij in werkelijkheid is, zijn beide onhoudbaar en hebben de critiek, inzonderheid die van Kant, niet kunnen doorstaan. In plaats daarvan treedt het phaenomenalisme, dat aan onze kennis, gebonden als zij is aan de wetten van ons denken, een subjectief karakter toekent, maar dat niet gelijk het solipsisme het bestaan van iets buiten onze voorstellingswereld verwerpt, maar het bestaan van een ,Ding an sich" aanneemt, hoewel dit in zijn wezen voor ons onkenbaar is, zoodat alle bespiegeling daaromtrent allen vasten ondergrond mist.

§ 3. De oorsprong onzer kennis.

Wij komen thans tot de tweede vraag in de leer van het kenvermogen, namelijk die naar den oorsprong onzer kennis, welk karakter deze ook dragen moge. Van de richtingen in de wijsbegeerte, die hierop een antwoord geven, moge vooreerst genoemd worden het rationalisme. Deze gaat uit van de stelling, dat wij door de zuivere rede kunnen komen tot een juiste kennis der dingen: de resultaten van het zuivere denken stemmen overeen met de werkelijkheid. In het juiste denken is volgens haar de ware kenbron te vinden der waarheid; slechts de uitkomsten, die langs dien weg verkregen worden, kunnen aanspraak maken

5