is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoofdstuk IV. DE ETHIEK OF ZEDEKUNDE.

§ 1. De zedekunde als wetenschap.

De ethiek behoort tot de oudste afdeelingen der wijsbegeerte. Maar aanvankelijk werd zij slechts beoefend als een normatieve wetenschap, d. i. niet zoozeer ter oplossing van wetenschappelijke vraagstukken, als wel ter verstrekking van een soort van praktische philosophie voor het leven. Het meer systematisch en grondig nadenken over de verschijnselen van het zedelijk bewustzijn ving eerst aan, lang nadat reeds over tal van metaphysische vraagstukken was gephilosopheerd. In de Westersche beschaving neemt eerst met Socrates de wetenschappelijke ethiek een aanvang, de vraagstukken onderzoekend onafhankelijk van godsdienstige overlevering of openbare meening.

Zoowel Socrates als de andere Grieksche wijsgeeren zochten het doel der zedelijkheid in een individueelf gelukzaligheid, hetzij dan dat deze verkregen werd door een juist weten en erkennen (Socrates), hetzij