Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aardige geneesmiddelen.

De wat hun werking betreft verwante Solaneae vinden als geneesmiddel algemeen toepassing.

De tot zeer uiteenloopende plantenfamilies behoorende laxeermiddelen, als de aloë en de senna van Afrika, de rhabarber uit Oost-Azië, de Europeesch Middelaziatische Rhamnus frangulabast, de Middeleuropeesche kruisdoornbessen, de Cascara sagrada uit Westelijk Noord-Amerika, het hout van de Morinda citrifolia uit Oost-Indië, blijken alle in werking en chemische samenstelling zeer verwante stoffen te bevatten.

Men zou het aantal dezer voorbeelden gemakkelijk grooter kunnen maken. Ik denk b.v. aan de talrijke geneesmiddelen, welke na de ontdekking van Amerika onzen artsenijschat vermeerderden. Ook de door latere ontdekkingsreizigers aanbevolen geneesmiddelen, welke zij leerden kennen van de door hen bezochte volken, blijken dikwijls bestanddeelen te bevatten, die verwant in werking zijn aan die, welke in reeds lang bekende geneesmiddelen voorkomen.

Terloops zij hier gewezen op het merkwaardig verschijnsel, dat waar men beproefde geneesmiddelen van eigen bodem obsoleet ziet worden, de belangstelling in de ervaring van onbeschaafde of half beschaafde volken toeneemt.

Smaak en reuk spelen bij de keuze der geneesmiddelen door natuurvolken zeker een gewichtige rol; toch is het onjuist, dat het uitsluitend bittere, scherpe, samentrekkende of sterk riekende planten geweest zijn, waarop de keuze gevallen is. Bij zeer oude geneesmiddelen, als Iersch mos, lijnzaad, heemstwortel, moederkoorn e.a. zijn de smaak en reuk zeker niet opvallend, terwijl uit Nederlandsch Oost-Indië tot

Sluiten