Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Salerno waren de leermeesters van de scholastici, die zich op de geneeskunde toelegden en het hunne (-ï toe bijdroegen, om de op de theorieën van galenus gegionde werken der Arabische schrijvers, een overwegenden invloed te doen krijgen, galenus' werk zelf is echter nauwelijks meer in hun geschriften te herkennen. Men heeft zich van deze laatste eerst osgemaakt, toen men de schrijvers der oudheid in liun eigen werken leerde kennen.

Ware de bestudeering der ouderen, aan de hand van hetgeen men omtrent de eigenschappen van mineralen door den arbeid der alchimisten had leeren kennen, het uitgangspunt geweest, dan was men voor het optreden van een paracelsus (1493—1541) bewaard gebleven.

ooi den arbeid van thülde's voorgangers, neergelegd in den „Currus triumphalis antimonii", welke onder den naam van basilius valentinus door thölde is uitgegeven, had niet op de wijze, zooals paracelsus -ïeeft gedaan, reclame gemaakt behoeven te worden.

paracelsus, die evenals andere en meer geleerde tijdgenooten inzag, dat de weg, welke de geneeskunde uPging, een verkeerde was, heeft te haastig afgebroken. Met uitspraken als: „Mijn nekhaar weet meer '!an Gij en al Uw scribenten", heeft hij zich zelf de verplichting opgelegd, nieuwe wegen aan te geven. Wat ei goed was in zijn leer, n.m.1. een meer materieele beschouwing van geneesmiddelen en ziekte is aan anderen ontleend. Do door hem aangenomen eerstoffen: zwavel, kwik en zout, vindt men reeds bij de oudere alchimisten als zoodanig genoemd. De door hem aanbevolen terugkeer tot de natuur kwam neer op een geloof aan den invloed van sterconstellaties en het op den voorgrond plaatsen van de „Signatura rerum naturalium", waardoor men uit vorm en kleur

Sluiten