Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afgescheiden, de drager naar men hoopte van de zeer giftige eigenschappen van het zaad. Het bleek zelfs in grootere doses onwerkzaam, en men vond eerst de verklaring, toen door stillmark een aan eiwit gebonden stof werd verkregen, die chemisch slecht gedefinieerd den naam kreeg van ricine; en nadat ook uit Jequirityzaad een dergelijke stof werd bereid, die den naam abrine kreeg, werd aan deze stoffen de naam „toxinen" gegeven.

Een dergelijk toxine is ook in opium ontdekt, en men meent daaraan ten deele de van morphine afwijkende eigenschappen te moeten toeschrijven, wat men te eerder doet, omdat tusschen de ontdekking van het toxine in ricinuszaad en van dat in opium een reeks onderzoekingen ligt. die er op wijzen, dat soortgelijke aan eiwit gebonden stoffen worden afgescheiden door ziekte veroorzakende bacteriën. Deze ontdekking heeft het aanzijn gegeven aan een nieuwe reeks van geneesmiddelen. De daaraan vastgeknoopte theoretische beschouwingen zijn echter in hun onzekerheid nog voortdurend aan wisseling onderhevig. Wel heeft de meerdere zekerheid, die men meent te hebben door bacteriën als de directe of indirecte oorzaak van sommige ziekten aan te nemen, gemaakt, dat thans de zeer oude ervaring, volgens welke in het lichaam verdedigingsstoffen tegen vergiften worden gevormd, als een gewichtigen grondslag voor de bereiding van geneesmiddelen toepassing vindt. Het is hiermede gegaan als met het overoude gebruik in de geneeskunde van organen afkomstig van dieren.

Is met behulp van toxineachtige lichamen de verschillende werking of de oorzaak daarvan ook bij eenige van planten afkomstige geneesmiddelen schijn-

Sluiten