Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Savigny, in zijn welbekenden strijd met Thiba.ut, glasliolder aangetoond. Voor ieder duidelijk is dit nadeel, dat de letter der wet — gelijk, met eene op schrift gebrachte gedachte, steeds het geval is — haren inhoud doet versteenen. Over de schaduwzijden der codificatie echter heeft men zich heen gezet, om haar niet hoog genoeg te schatten en onmiskenbaar voordeel: de rechtszekerheid. Zegt men nu dat rechtszekerheid in het oog vat rechtstoepassing, men zegt te weinig. Van rechtszekerheid is rechtstoepassing het eigen wezen. De norm, die waarborgen biedt, dat rechtstoepassing steeds naar één maatstaf geschieden zal, die norm heet rechtszekerheid. Wat doet nu Ihering, proces van Recht scheidend, en tevens codificatie erkennend? Hij ontwricht en vernietigt, wat hij zooeven erkend en opgebouwd heeft. Hij wijst aan rechtszekerheid eene plaats aan in de wettelijke theorie. Onmiddellijk echter nadat, in het proces, de wettelijke practijk intreedt, snijdt hij der rechtszekerheid den pas af. De rechtsorde is opzettelijk aan rechtszekerheid dienstbaar gemaakt, door codificatie, en op den eigen oogenblik, dat zij deze hare dienstbaarheid openbaren kan, neemt berekening de plaats dezer laatste in. Vatte het wie vatten kan.

Eindelijk, indien het verstandszaak is, rechtsschennis te bestrijden, hoe komt het, dat tegen haar ons gemoed in verzet komt ? Indien het proces niets beters noch hoogers dan werktuig ware, hoe kan het, vreemd aan den bodem, waarop Recht gedijt, tot rechtsherstel bruikbaar worden

Levy, Procesvorni. 3

Sluiten