Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onverschilligheid echter, op welk gebied ook, is nooit een rustpunt, steeds een doorgangstoestand naar erger. Hetgeen zij wekt en baart is, of algeheele lusteloosheid, of vatbaarheid voor lichtzinnige inblazing. Van het eerste, vernam het nederlandsehe Volk een proeve, toen het eenen zijner vertegenwoordigers behaagde, in het gevleugelde woord zich te vermeien, dat hij : — voorbeeld ter navolging, — „maling had aan de juristerij". Het tweede wordt bij plechtige gelegenheden voor den dag gehaald, en krijgt alsdan de benaming van: klasse-justitie.

Zoo laten de mijlpalen naar de klove, die tusschen ons Volk en zijn Recht ligt, als met den vinger zich aanwijzen. Zij heeten: onbekendheid, vervreemding, onverschilligheid, vrijbrief tot verdachtmaking.

Zou het niet zaak zijn, een euvel, dat den grondslag van ons volksbestaan, — het gehalte en de waardij van ons Recht — bedreigt, in zijne verwoestende vaart te stuiten? De hoogste aanbeveling eener jury wordt, — in mijne oogen althans, — door groote gebreken overschaduwd. Dat zij het volk in aanraking brengt met het raderwerk zijner justitie, kan echter door niemand worden gelaakt. Ook niet door hen, die den daarvoor betaalden prijs te duur achten. Naarmate evenwel het beginsel van zoodanig contact, op ieder rechtsgebied onaantastbaar is, naar die mate is onverantw oordelijk eene hermetische afsluiting des volks van zijn Recht, en moet alles worden bewerkstelligd, om dien kunstmatigen muur af te breken.

Sluiten