is toegevoegd aan uw favorieten.

De banneling

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

thans eene andere begeerte dan die van geprezen te worden. Daarop haastte ik mij, den Heer Von Driesen te verzekeren, dat het mij hoogst aangenaam zoude zijn, indien ik Zijne Excellentie van mijne onschuld kon overtuigen. Ik verzocht hem daarom nederig mijne papieren te willen nazien. .Ik kan het niet, antwoordde hij mij; het bevel, dat ik ontvangen heb, veroorlooft het mij niet: ik moet u onverwijld u en uwe papieren naar St. Petersburg zenden.

Bij deze woorden was ik als buiten mij zeiven: drift, verontwaardiging, wanhoop maakten zich van mij meester. „Ach, riep ik mistroostig uit, „als mijne echtgenoote mij maar kunne vergezellen. Nooit zijn wij van elkander gescheiden geweest; het is ons niet mogelijk ver van elkander te vertoeven. Och, ik bid het u, laat mij niet in die droevige onzekerheid!"

De gouverneur, door mijne smeekingen getroffen, was op het punt gunstig te antwoorden, doch eenige opmerkingen, welke een secretaris hem in liet oor fluisterde, lieten de beslissing vallen, dat mijne echtgenoote mij niet kon vergezellen. — „Gij wilt dan, riep ik klagend uit, gij wilt dan, dat zij zich voor uwe voeten kome werpen en daar blijve, tot zij u bewogen heeft.?" — „Spaar mij dit hartverscheurend tooneel, hernam de gouverneur; ik zelf ben echtgenoot en vader; ik gevoel al het afgrijselijke van dien toestand; ik gevoel ook het ongeluk uwer echtgenoote, maar ik ben verplicht te gehoorzamen ; het hangt van mij niet af uwe verlangens te bevredigen; mijne bevelen zijn streng en mijne bediening legt mij de verplichting op ze uit te voeren: ga naar St. Petersburg, rechtvaardig u en binnen hoogstens veertien dagen, kunt gij tot uwe familie terugkeeren. Men zal tijdens uwe afwezigheid, alle mogelijke zorgen voor uwe echtgenoote dragen."

Wat kon ik antwoorden? Ik moest mij, hoe smartelijk ik ook getroffen werd, onderwerpen. De gouverneur verliet mij een oogenblik. Bij zijn terugkeer openbaarde ik hem mijne vrees ten opzichte der behandeling, welke mij te St. Petersburg wachtte. Hij verzekerde mij, dat daar de rechtspleging beter was dan in eenige andere plaats van Rusland.

— Zooveel te beter, antwoordde ik hem.

— Maar waartoe, voegde hij er bij, zijt gij in de Staten