Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijds droomde ik al wakende; ik sprak van zaken, die ik meende te zien; ik toonde duizenden voorwerpen, die niet bestonden; ik eindigde mijne volzinnen Diet; ik begon een gesprek, waarbij ik al aanstonds in de war raakte; in mijne verbeelding had ik slechts verwarde denkbeelden, in één woord, ik verkeerde in een staat van krankzinnigheid. Ik dacht niet meer aan mijne vrouw en mijne kinderen, aan wie ik anders met innige vreugde denken kon ; alles verwekte in mij onaangename gevoelens, de dood alleen, de dood scheen voor mij eenige bekoorlijkheid te hebben; ik verzuchtte er naar en zag hem met vreugde naderen. Helaas, wat was ik ziek! en ik kon geen dokter raadplegen. Ik had geen geneesmiddelen en van niemand mocht ik eenige hulp verwachten. Behalve het weinige kremetard, dat mij de jonge Lowenstern op Stockmannshof gebracht had, miste ik ieder medicament, dat mij eenige verlichting kon aanbrengen. Du verschillende recepten, welke ik eertijds verzameld had en die mij waren gegeven door de beroemdste Duitsche geneesheeren, waren met mijne andere papieren verzegeld. Ik had er wel aan gedacht ze terug te vragen, doch hoe dringend ik ook verzocht had ze mij weder te geven, het werd standvastig geweigerd. De gcneesheeren hebben de gewoonte de hoeveelheden in cijfers uit te drukken en wellicht had men zich ingebeeld, dat deze cijfers eenige correspondentie bevatten, die men noodzakelijk moest achterhalen. Ik werd verdrietig onder al die omstandigheden en wachtte met ongeduld onze komst te Smolensk af, hopende daar eenige rust, eenige verlichting voor mijne kwaal en vooral een geneesheer te vinden.

Wij bereikten deze stad eerst zeer laat in den avond. De raadsheer, die steeds zorg droeg de herbergen te vermijden, omdat hij daar eenmaal bedrogen was, liet mij rechtstreeks naar het posthuis brengen; het stond mij gansch niet aan, dat hij mij daar wilde laten logeeren: gelukkig was er geen enkele kamer onbezet. Toen hij mij kwam aankondigen, dat wij de reis zouden vervolgen, verklaarde ik hem kortaf, dat ik van plan was in deze stad te vertoeven, dewijl ik behoefte had aan rust. Nu zag hij zich verplicht eene herberg op te zoeken. Wij stonden stil voor een huis van zeer goed uiterlijk;

Sluiten