Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den inhoud van het nieuwe recht bepaalt, hoe groote vrijheid daarin ook aan persoonlijke willekeur is gelaten, steeds is de rechtswording een rechtskundig proces, de rechtsschepping eene rechtsdaad, beheerscht, gequalificeerd door het geldende recht. Meent men dit wordingsproces te moeten projecteeren op de als persoon gedachte gemeenschap, — rechtsschepping te moeten aanmerken als wilsuiting van den staat, het rechtskarakter dier wilsuiting wordt erdoor niet geschaad, ja treedt nog scherper naar voren, daar niet alleen het geldend recht die wilsuiting tot nieuw recht qualificeert, maar zelfs de constructie van het wordingsproces tót wilsuiting van den staat niet dan met toepassing van tal van rechtsregelen mogelijk is. In de normale rechtsontwikkeling is mitsdien de staat, niet alleen als rechtshandhaver, maar ook als rechtsschepper onderworpen aan het recht.

De normale rechtsontwikkeling nu wordt herhaaldelijk aangevuld en verbroken door abnormale, oorspronkelijke rechtsvorming, welke een rechtskundigen achtergrond mist. De revolutie, de coup d'état, de inlijving, de vorming van nieuwe staten, de receptie van vreemd recht, de gewoonte *), 't zijn alle bronnen van nieuw recht, welke dit karakter niet kunnen ontleenen aan een rechtskundig proces, dat hare wording beheerschte, daar ze tot rechtsbron zijn geworden los van, ja zelfs in strijd met het geldende recht. Eene causale, psychologische, historische verklaring dezer originaire rechtsbronnen en rechtsregelen is mogelijk, eene rechtskundige,

•) Waar ze in het geldend recht niet als rechtsbron is erkend.

Sluiten