Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

by others, and tu avoid tlie contagion, must not touch her hut offer the food on a stick." 1). In de eerste plaats dus hebben wij hier onthouding van elke spijs, die onder direkten invloed van het bovennatuurlijke staat, d. i. heilige spijs, oindat deze het leven van den gebruiker in gevaar zou brengen 2); indien gegeten wordt, dan gebruikt men door tusschenkomst van anderen profaan voedsel.

Het tweede geval, dat wij stelden, was, dat de mensch van het bovennatuurlijke in zich verlaagt op te nemen. Te dien einde heeft hij gebruik te maken van zgn. heilige spijze, maar moet zich onthouden van profaan voedsel.

Wij vermeldden boven reeds, dat personen in den dienst der godheid staande, het gebruik van heilige spijs vrijstaat; dat ook leeken onder bepaalde omstandigheden b.v. aan offermaaltijden deelnemen. Wat dus als van heterogenen aard de opname van het goddelijke zou kunnen belemmeren of verineden, nl. profaan voedsel, wordt niet genuttigd. Vandaar dus het rasten of de onthouding van profaan voedsel als voorbereiding tot de gemeenschap met het goddelijke, vandaar ook, dat men soms purgeermiddelen aanwendt, om het wellicht nog in de maag aanwezige profane voedsel vooraf te verwijderen, vandaar zeker in de Roomsche Kerk de eiscli, met nuchtere maag aan de communie deel te nemen, vandaar het vasten, dat voorafgaat aan den dienst der Mysterieën.

Het vasten, in de laatste plaats besproken, hebben wij genoemd een voorbereiding tot de gemeenschap met het bovennatuurlijke. Onder deze bepaling valt evenwel een breede kategorie van gevallen, die volstrekt niet gelijk staan met de hierboven genoemde. Ten onrechte schrijft Jevons3), dat „the fasting whicli is the preparation for contact with things holy, and therefore for participation in the clan sacri-

') F. B. Jevons, Introduction, p. 75. 2) p. 70. — 8) p. 182.

Sluiten