is toegevoegd aan uw favorieten.

Het vasten bij Israël

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is liet nog niet volkomen vrijwillige onthouding, omdat de handeling slechts wordt ondernomen ter bereiking van iets anders, ni. a. w. : begeerte en streven is de gemeenschap met het bovennatuurlijke; die gemeenschap wordt evenwel gevaarlijk of verijdeld door het gebruik van het profane voedsel; wil de mensch op dit standpunt zonder schade de eenheid met de godheid doorleven, dan is hij wel gedwongen te vasten.

Ten nauwste verwant aan de laatstgenoemde soort, is de onthouding van voedsel in 't algemeen, met het doel in extase, in visioen, met een geest, de godheid of het bovennatuurlijke in bet algemeen in verbinding te treden. Ook deze onthouding is voorbereiding tot de gemeenschap met het bovennatuurlijke, dus een godsdienstige daad in gelijken zin als bet laatstgenoemde geval van onthouding. Ook hier dient het vasten ter bereiking van een positief effect: het verkeer in de geestenwereld. Het vasten is hier middel tei' bereiking van dat doel. Was dit ook Ie zeggen van de straks genoemde onthouding, daar was de onthouding van (profane) spijs de eenige voorwaarde, het eenige middel, zonder hetwelk de gemeenschap gevaarlijk of niet mogelijk was, hier is het vasten een der middelen, waardoor verkeer in het bovennatuurlijke mogelijk is. Verliest deze onthouding dus het noodzakelijkheidskarakter, en is zij daarom niet meer recht vrijwillige onthouding dan de voorafgaande, ook deze onthouding is nog niet een volstrekt vrije daad, omdat liet doel elders ligt, de rilus nog niet om zijns zelfs wil wordt betracht, slechts middel is. In overeenstemming met het meer vrije karakter van dit vasten in vergelijking tot het voorafgaande, staat hier de vastende mensch zelfstandiger en vrijer tegenover het bovennatuurlijke dan in het laatstgenoemde geval. Daar is de mensch nog met vrees vervuld voor het bovennatuurlijke, waarmede hij de eenheid wenscht, hier is die vrijwel geweken.