is toegevoegd aan je favorieten.

Het vasten bij Israël

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daarom nait? P3® '). Deze vastentijd wordt door sommigen uitgebreid tot de geheele maand Elul. zoodat wij een 40-daagsclie krijgen. Maar naar prof. Iloutsma meent2), is ,,de oorspronkelijke termijn een week. De uitbreiding tot 8 dagen heeft een analogon in het Paasch- en Loofhuttenfeest, die ook officieel denzelfden duur lieblien, al worden feitelijk alleen de beide eerste en de laatste dag als volle feestdagen beschouwd. (Dit) in volkomen overeenstemming met hetgeen wij omtrent de rouwweek gevonden hebben, waarin ook de 3de en de 10de de groote rouw- en vastendagen zijn.''

De motiveering van den lOden' Tebeth 3) als vastendag schijnt geschiedkundig juist te zijn. Want werkelijk is volgens 2 Kon. 25 : 1 en Jer. 52 : 4 op dien dag de belegering van Jerusalem begonnen. Toch is de mogelijkheid niet buitengesloten, dat de historische aanleiding voor het vasten op den lOden Tebeth vrucht van berekening is, te meer waar blijkt, dat de motiveering van 17 Tammuz en 9 Ab op berekening berust. De vasten van de 10de maand schijnt voor het overige de minst belangrijke te zijn geweest.

Met betrekking tot 17 Tammuz en 9 Ab zegt M. Taan. 4 : 6: „Vijf dingen troffen onze vaderen op den 17den Tammuz en vijf op den Oden Ab. Op den 17den Tammuz werden de tafelen der Wet gebroken, hield het dagelijksch offer op, werd de stad ingenomen, verbrandde Posthumus de Wet en richtte hij een beeld in den tempel op. Op den Oden Ab werd over onze vaderen besloten, dat zij het [beloofde] land niet zouden betreden, werd de tempel verwoest voor de 1ste en voor de 2de maal, werd Bether ingenomen en de stad (of de tempelberg'^) omgeploegd". Dat de instelling van elk dezer beide dagen zou berusten op vijf verschillende feiten, is al

') Aangeh. w. S 17.

• s) Versl. en Meded Kon. Acad. v. Wet. Lett. 4de reeks, 2l|e deel, 1898, blz. 10. *) Jer. Taan. 4 : 6.