is toegevoegd aan uw favorieten.

Mgr. Dr. H. J. A. M. Schaepman herdacht in de hoofdstad

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer levend naar christelijke zede, georganiseerd en bestuurd naar den wil van Hem, „door wien de koningen regeeren en de wetgevers, wat recht is, bepalen."

Het binnentreden der Tweede Kamer is dan ook een der natuurlijkste daden van Schaepman's leven. De eed, door hem op dc grondwet gezworen, is slechts de nadere ontwikkeling van zijn Credo Pugno. Hij blijft als te voren de strijder voor Kerk en Paus, maar het zwaard, tot dusver bijna uitsluitend voor de Kerk gevoerd, zal van nu af evenzeer aan het vaderland zijn gewijd, — aan het land, welks verleden van strijd en van glorie hij kende en beminde als weinigen; aan het land, dat hij hartstochtelijk liefhad ook in zijn huidigen vorm, niet als een toevallig produkt van historische gebeurtenissen, maar als een door God gewilden harmonischen bouw, met de kroon van Oranje als onmisbaren sluitsteen. Aan dat land zal hij zich geven; ijveren zal hij voor zijn welvaart en bloei met al de gaven die God liem geschonken heeft.

Dat was zijn eed. En zoo gij weten wilt, D. en H., hoe Schaepman dien eed gehouden heeft, raadpleeg dan de parlementaire annalen — gij zult nauwelijks één belangrijke bladzijde vinden, waarop zijn zegelmerk niet gedrukt staat; vraag de mannen die met hem waren afgevaardigd — zij zullen u zeggen, dat elk voorstel dat ook maar van verre een nationaal belang kon dienen, van welke zijde het ook kwam, kon rekenen op zijn medewerking en steun; och, raadpleeg uw eigen herinnering — wij weten immers allen, hoe wij hem 25 jaren altijd gezien, altijd gehoord hebben ; hoe de teekenaar, die de faits et gestes onzer Tweede Kamer in beeld brengt, dr. Schaepman's profiel gedurig en als van zelf onder zijn teekenstift kreeg. Want of men wilde of niet, zijn woord en werk dwong de aandacht van allen af; hoe de ministeries ook wisselden, Schaepman's invloed bleef, een invloed zóó groot, dat bij zijn kortstondig ontvallen aan de Tweede Kamer in 1891 van liberale zijde gezegd werd: „Ja, de katholieke partij heeft maar één man verloren, maar een man die voor tien telt."

Een en ander zou veel geweest zijn in gewone tijden, het zegt nog weinig voor den buitengewonen tijd der laatste 20 jaren. Want Schaepman's optreden viel samen met een keerpunt in onze geschiedenis. Nieuwe ideeën golfden door de lucht;