Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar te midden der boomrijke singels op een door dichtgroeiende grachten omgeven eilandje (de oude huisstede) nog een lage buitengemeen zware toren door zijn opschrift: „Anno 1472 heft jr. Onno van Eussum dit gebouwt tegens de wille van Groningen" een aandenken bewaart aan de zelfbewuste macht der vroegere bewoners.

Geschiedkundigen en oudheidliefhebbers hebben met droeve blikken gestaard op de in hun gang of in hun kamer hangende kaart van Beckeringh met hare randversiering van omstreeks 1785 nog in Stad en Lande gelegen kasteelen, of op de nog zeldzamer wandkaart der gebroeders Coenders, gevat in een lijst, waarop 24 der omstreeks 1686 in de Ommelanden gelegen burchten staan afgebeeld. Onwillekeurig verrees voor hun oogen eene voorstelling van het Ommelander landschap der I7de eeuw, toen elk dorp zijn „huis" of „borg" bezat, reeds in de verte aangeduid door de in het zonlicht blinkende windvaan, welke hoog op het leien of roodgeverfde looden dak van den toren even boven het geboomte der lanen en singels uitstak. En met een zucht, wellicht met eene verwensching, gericht tegen den nivelleerden tijdgeest, hebben zij zich van de kaart afgewend.

Ik zou u kunnen vermoeien met eene opsomming der namen van al die burchten met aanduiding van ligging en met vermelding der namen van de geslachten, welke op elk huis hebben gezeteld.1) Van vele dier huizen zoude de geschiedenis beperkt moeten blijven tot die bloote opsomming, omdat het huis geene geschiedenis heeft gehad en zijne bewoners doodgewone menschen zijn geweest, die geen voetstap op het strand van den altijd wisselenden tijd hebben achtergelaten. Enkele huizen daarentegen zouden door de daaraan verbonden sagen, door de stormen, welke (in

i) Men bedenke, dat Hoofdstuk I eene voordracht of lezing is geweest. In Hoofdstuk II, meer geschikt om na te slaan dan om aan te hooren, is de bedoelde opsomming gegeven.

Sluiten