Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Laat men den instantanée-sluiter zeer vlug werken, zoo krijgt men geen détails en vreeselijk harde beelden. Het is geheel overbodig zoo ving te werken. Met '120 secunde kan men zeer aardige straat-scènes maken. Ik heb kiekjes van Chineesche wijken en derg. gezien, die personen vertoonden zonder eenig détail en die er als het ware als pikzwarte silhouetten uitzagen. Met wat langer pose waren ze zeer goed geworden. Ik heb eens iemand gezien, die bij gelegenheid van de races op voorbij hollende paarden zat te mikken. Daar kwam natuurlijk óók niets van terecht, wat hem zeer verwonderde. Tot zulk een uiterste moet men met onze gewone kodaks evenmin overgaan en ook niet trachten op een afstand van 10 meter de sneltrein naar Soerabaya te fotografeeren. Die rijdt in de buurt van Koetoardjo soms 60—70 kilometer per uur. Nabij Maos is er bij nog grooter snelheid zelfs een sneltrein in een gat gevlogen en omgeslagen. Bij een snelheid van 45 kilom. per uur en op een afstand van circa 200 meter kan men met lUo secunde en bij volle opening een trein zeer goed opnemen. Ik heb op die wijze een trein op een brug opgenomen en is de afdruk haarscherp geworden.

In Indië komt het veel voor dat men klontongs, wajangs, verschillende volkstypen wil opnemen. Men zorge voor een behoorlijken achtergrond, die de figuren doet uitkomen. In geen geval echter een witten muur, die licht in de camera reflecteert en de plaat doet sluieren.

Vele amateurs zenden portretten aan hun familie. Men koope in Europa een laken achterdoek. Achterdoeken zijn hier vreeselijk duur, tenzij men ze zelt maakt door met matte olieverf een stuk keper te beschilderen. Laken kan men echter zeer klein opvouwen of oprollen, zonder dat het kreukt; beschilderd keper bederft bij die behandeling. Met een laken achterdoek krijgt men zeer fraaie portretten; oneindig veel beter dan met achtergronden van planten, waarbij de bladeren op den afdruk zich soms als horens om en op het hoofd vertoonen. Men moet ook geen per-

Sluiten