Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij waren eerst van plan, ook nog over vergrootingen in Indië te spreken. Opnamen gemaakt met een goede kodak en vergroot tot op een formaat van 28 X 42 op Eastman papier zijn duiklaar.

Er doen zich daarbij weder allerlei kleine eigenaardige moeielijkheilen voor. Ik zal aan dat onderwerp echter liever later een afzonderlijk artikel wijden en nu slechts ten slotte nog spreken over

13.

Sneliotografle.

In den goeden ouden tijd hadden de beroeps-fotografen de gewoonte, hun klanten vrceselijk lang op proef- en definitieve afdrukken te laten wachten. Men zag alles kalm aan, maakte wel eens een aanmerking, maar moest zich toch in het onvermijdelijke schikken. Rondreizende kunstenaars maakten op kermissen in een paar minuten en voor een paar dubbeltjes snelfotografiën, waar we dikwijls niet op te herkennen waren; bovendien verschafte elke opname slechts één plaat. Werd er bij toeval iets goeds gemaakt, zoo kon men tóch niet meer deze afdrukken krijgen. Alles was blik, van blik en op blik.

In den tegenwoordigen tijd is er veel concurrentie en daarmede ook de afleveringstermijn wat vlugger geworden. Desalniettemin en evenwel nogthans zijn (in Indië) heeren beroeps fotografen verbazend langzaam in hun bewegingen. Er zijn er ook bij met andere eigenschappen. Indië is een raar land ! Ik ken een beroeps-fotograaf, die geen aanmerkingen op zijn clichés wil hooren en ze in zulk een geval bij ongeluk op den grond laatvallen. Afdrukken krijgt men dan natuurlijk nooit. Ik ken ook een fotograaf, die voor amateurs „afdrukte." Hij prees mijn werk, zei dat een beroeps-fotograaf het niet beter kon (merci bien !) maar toen ik mijn clichés terug vroeg met de afdrukken, waren ze verdwenen en nergens te vinden.

Laten we voor ditmaal nog eens de afgezaagde spreuk

Sluiten