Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan oude vormboomen, die gedurende een reeks van jaien niet het onderhoud genoten hebben, dat hun eigenlijk toekwam, vindt men soms vruchthout, dat zich zeer sterk vertakt heeft en dat op het eerste gezicht wel iets op een hertsgewei gelijkt. Voor zooverre dat, zonder de opbrengst te schaden, geschieden kan, wordt zulk vruchthout ingekort, zoodat de vruchtknoppen na verloop van tijd dichter bij de gesteltakken komen te staan. Een bijzondere voorzichtigheid zij hierbij een ieder aanbevolen. Het snoeien dient, om vrucht te krijgen en niet, om ze weg te snijden. Men drijve zijn snoeierslust dus niet te ver.

Oude vormboomen. Oude vormboomen, hetzij vrijstaande ofleiboomen, zijn in den regel van vormgebreken niet vrij te pleiten. Toonbeelden van kweekerskunst zijn het vaak in geenen deele Als zij vruchtbaar zijn, dan late men ze, zooals ze zijn of verandere er tenminste slechts weinig aan. Want wat kan men meer

dan veel vruchten wenschen! Maar dikwijls komt het voor, dat zulke boomen hoogst onvri.-htbaar zijn. En dan is het vaak moeilijk, om ze tot vruchtbaarheid te dwingen. Want de oorzaken, die tot onvruchtbaarheid leiden, kunnen vele zijn.

i°. Daar is in de eerste plaats een ondoelmatige keuze der soorten. Om slechts een enkel voorbeeld te noemen: de Cellini kan als struik reeds in het vierde of vijfde jaar zijn eerste vruchten geven; met den Gravensteiner moet men zijn geduld minstens een jaar of tien op de proef stellen. Van de peren draagt bijv. de Bon Chretien Williams bijzonder vroeg; de Jutte- en de Vijgepeer bijzonder laat. Waar dus de oorzaak van de onvruchtbaarheid in de keuze der soorten schuilt, zal het oefenen van geduld de eenige oplossing zijn. Doch bij den aankoop van nieuwe boomen lette men daar op.

Vruchthout van een verwaarloosden boom.

Sluiten