Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tegenwoordig hoort men dikwerf beweren, dat het drijven van Dr. Kuyper echt Roonisch is. Dit nu vind ik allervermakelijkst. Zoo iemand in onze dagen principieel tegenover Rome staat, is het gewis Dr. Kuyper. Zijn fcerKEN begrip staat vierkant tegen het Roomsche kerkbegrip over, en dat er zelfs geen evangelisch gezangetje mee door kan, is wel zoo Israëlitisch als men het maar wenschen durft.

Hoe komen de menschen er dan aan, om bij deze richting van romanisme te spreken ?

Dat zit 'em nergens anders in dan in het streven, om de Ned. Herv. Kerk weder terug te voeren tot het beginsel van leertucht.

Die Kerk, zooals ge weet, huldigt in de practijk het beginsel van leervrijheid. Hare voornaamste woordvoerders hebben met klem van redenen, de opvatting ingang doen vinden, dat het protestantisme is de leervrijheid. De Hervormers hebben dat beginsel uitgesproken, maar niet consequent toegepast. Eerst in de nieuwere tijden is men tot het inzicht gekomen, dat protestantisme en formulieren van eenheid tegen elkander vloeken; elkander volkomen uitsluiten.

Voor jaar en dag hebben de modernen op dit paardje gereden. Maar thans ziet men het, eenigszins anders opgetuigd, berijden door confessioneele dames en heeren die, ook voor jaar en dag, sterk ijverden voor de formulieren van eenheid, ondubbelzinnig en onbekrompen opgevat.

Men hoort nu spreken tegen //leerheiligheid", „leerdwang", „formuliervergoding", „menschenwerk en menschelijke geschriften, die toch Gods Woord niet zijn", door personen die vroeger juist andersom spraken, zoodat men van verbazing de handen ineen slaat.

Dit is mede een gevolg van hel kerkelijk conflict. De geestelijke oorzaak van de hedendaagsche bewegingen in de Ned. Herv. Kerk is de botsing der twee beginselen : dat van leervrijheid en leertucht.

De Gereformeerden lieten het niet bij praten en bidden, en konden op den duur geen vrede hebben bij de afgetrokken theorie: er moet leertucht zijn, de formulieren van eenheid gelden nog, enz ; maar sloegen de handen aan het werk en poogden de theorie in practijk te brengen. In Amsterdam althans moesten de aankomende predikanten, ouderlingen en diakenen,

Sluiten