Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de Formulieren van eenheid een juk zijn, een juk, dat noch wij noch onze vaderen konden dragen. Wel herinnert hij zich menig gesprek en menige klacht over //den paus." Maar dan was het een paus-collega, of een paus-ouderling, of een paus-lidmaat. Ook heeft hij wel van pausinnen hooren spreken, nog meer te vreezen dan hare mannelijke concurrenten. En hij is het met Luther eens, dat de menschen een paus noodig hebben. Of deze nu te Rome of ergens elders woont, is van ondergeschikt belang.

De Protestant wil van geen paus weten. Deze zoete droom droomt hij zijn leven lang, en zijne kinderen droornen nahem dien droom voort. Het droevigst is echter de verwarring die menigmaal, en ook in onze dagen, in verband hiermede ontstaat. Zij, die zich nu aan geen leertucht, aan geen gereformeerden paus onderwerpen willen, komen in conflict met zichzelven en hun geloof. Den Gereformeerden paus verwerpend moeten zij den pantoffel kussen van den modernen paus, partij kiezend tegen wie hun broeders zijn, en in het kerkelijk geding mede verdoemen, die zij moesten rechtvaardigen.

Leertucht is ook een Roomsch beginsel. Ik zal dit niet ontkennen. De Roomsche kerk oefent ook tucht uit over de leer. Zij duldt niet, dat hare dienaren een leer drijven, die zij voor ongoddelijk houdt. De groote vraag is echter, of dit beginsel tegen Gods Woord strijdt; of het: //volhardt in de leer", en : „verwerpt een kettersch mensch", uit God is ot uit de menschen ?

Een goedig modern predikant, het is al jaren geleden, met een Christelijk Gereformeerd predikant over deze dingen sprekend, gaf toe dat, althans in de Schriften van Paulus, of die op Paulus naam in de wereld gekomen zijn, de leertucht geeischt wordt, en dat de orthodoxie, die deze Schriften voor heilig en goddelijk houdt, consequent handelt, met den modernen het bestaan in de kerk te betwisten. Doch zeide hij, in ieder geval hebben wij, geestelijken, toch dit bij de Reformatie gewonnen, dat wij trouwen mogen !

Genoeg hiervan !

Sluiten