Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de tentidée weer meer grondgedachte geworden dan de spelonk. Van ruw opgestapelde rotsblokken stadsmuren te bouwen valt geen Koning of veldheer meer in; vooral niet den Priesterlijken Koningen van het landenbeheerschend rijk van Salem met zijn kennelijke meerderheid en met zijn zoo sterk sprekend Babylonisch karakter. Wel zijn oudtijds de Rephaïten (of hoe (lij hen en hun stamverwanten anders noemen moogt) van het NoordOosten tot Gath in het Zuidwesten, dalen en bergen bezettend, ook Salems bergplateau komen bewonen. Maar Babylonisch-Akkadischen invloed teekent al wat thands in de stad van Salem Uw oog aanschouwt. Zie — om te beginnen — maar deze geweldige stadsmuren. Weet Gij, hoe men ze gebouwd heeft? Men heeft leemen blokken gevormd, 40 centimeter lang, 39 centimeter breed, en 5 centimeter dik. Toen deze droog genoeg waren (maar niet in de zon, en nog veel minder in het vuur, gebakken) om er mede te kunnen werken, heeft men ze op elkander gevoegd, zoodat hun vlakken zich terstond verbonden1). De steenen waren daarbij beurtelings in de richting van den muur gelegd en dwars tegen deze richting in. En deze leemen muur is nu weer bekleed met een buitenwand van kalksteen, waarnaar men in Salems bergen en op Salems grond wel niet ver behoefde te zoeken. Zoo is een groote muurbreedte gewonnen zonder dat de vlakte bewonende Babyloniër of de bergen bewonende Kanaaniet of Rephai'et eigen landstreek verloochende in de bouworde, omdat men hier de steenblokken voor het uithouwen had. En het benedendeel van dezen muur is met een daartegen opgeworpen aardlaag bedekt ter meerdere bevestiging.

De ligging van Salems heilige Koningsstad op een der

1) Een voorbeeld van dezen bouw bieden nog de muren van het Sargonpaleis te Khorsabad.

Sluiten