Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een krachtig jongeling was, werd den meester een zoon geboren, en Biainas werd weldra in het bizonder tot den dienst van zijn jongen meester bestemd. De Armeniër hechtte zich zeer aan zijns meesters gezin, en diende hem met voorbeeldige trouw en toewijding. Na het sterven van den ouden meester werd hij de rechterhand van diens zoon. De slavenbetrekking scheen wel geheel vergeten. En toen zijn jonge meester, tot rijper ervaring gekomen, raadgever van Koning Asa was geworden, beweerde hij wel eens in vriendelijke scherts, dat Biainas des Koninklijken raadgevers raadgever was. Maar de kinderen van Biainas' meester dachten anders over den ouden Armenischen slaaf. En de vader zag dezen een droevig lot tegengaan, waaraan hij levenslang ontwend was. Daarom nam hij zijn maatregelen, en als loon voor zijn levenslange trouwe toewijding maakte hij in voor de wet onbetwistbaar juiste vormen hem vrij.

Een tweede weg staat ook beide voor Hebreeën en uitlanders open; maar wordt uitteraard lang niet door allen betreden1). In sommige gevallen, namelijk, kunnen slaven zich eigendom verwerven en daardoor loskoopen. Denk maar aan de geschiedenis van den zwarten Koesjiet Kasjta. Zijn eerste meester was hem niet ongenegen geweest en had hem vergund in tijden van rust zich geld te verdienen om zich straks vrij te koopen. Maar zijn meester stierf onverwacht, en bij de erfenisverdeeling moest Kasjta met een der erfgenamen mede; en van vermogen verwerven was geen sprake meer. Maar Kasjta had weten te vernemen op welk een som hij bij de boedelscheiding geschat was; en na eenig onderzoek was hij ook op de hoogte gekomen van de waardeverminderingen door het naderende jubeljaar. Hij zeide niemand iets;

1) Leviticus 25 : 49.

Sluiten