Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn medegetogen, achten het hunner moeite niet waardinom weder te keeren. Zacharja en wij zijn de eenige toeschouwers. Het is dan ook eerder een misverstand dan een misdnjf, waarover het Oppergerechtshof heden zijn laatste uitspraak heeft te doen, betreffende de rechten van een dorsclienden os »). I)e daglooner Asaf had onder het dorschen van zijns meesters graan de runderen niet gemuilband en het eten van den overvloed niet belet. De eigenaar (anders een gul en goedig man maar ditmaal door een of andere oorzaak ontstemd) had hem hiervan een verwijt gemaakt. Asaf had dit niet onbeantwoord gelaten; en de eigenlijk ongerijmde, twist was uitgeloopen op een aanklacht wegens diefstal. De aanklager, blijkbaar met zijn houding verlegen, heeft waarschijnlijk nu al berouw van zijn aanklacht. Hoe dat zijn moge, beide aanklager en aangeklaagde verzoenen zich na de uitspraak, die een vrijspraak is, en gaan gemoedigd heen. De Wet van Jehova, een algemeenen rechtsregel, ook voor menschen, gevend, en ook zelfs over het vee zich ontfermend, verklaart: „Een os zult Gij niet muilbanden, wanneer hij dorsch". En hiermede is voor ditmaal de zitting ten einde.

VIII.

„Schoon van gelegenheid, een vreugde der gantsche aarde is de berg Sion aan de zijde van het Noorden der stad des Grooten Koningszoo jubelen de Kora° n ). „God is in haar paleizen; Hij is er bekend voor een Hoog Vertrek. Gaat rondom Sion, en omringt

1) Deuteronomium 25 : 4; zie 1 Corinthe il : 9; en 1 Timotheü9 5 : 18

2) Psalm 48 : 1, 3, 4, 13, 14.

Sluiten